avucumdaki bir buhurdan bu dünya
çağlar tüter insansız
sarar beni benden uzağa
yok olmuş dağlar
yankılar beni yapayalnız
toprağın basamaklarından iner
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




eski irmak izlerinde akar yiterim kumlarla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta