İzmit de bir serseriyim üstüm başım darmadağınık,
Ben aşkın sözleriyim, aklım fikrim bulanık,
Ne bir evim var ne tüten bir ocağım,
Bilmezsiniz bilirim, ben bende kapanan bir çağım.
İzmit de bir deliyim, Gezerim sokak sokak,
Ben şehrin gözleriyim, bakarım, bakalım neler olacak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzeldi, anlatım çok iyi bence kalem de güçlü. Sevgi ve saygımla
İFADENİN GÜCÜ BU OLSA GEREK.
HARİKA.
Allah büyüktür kardeşim ve isteyin dağıtayım ama...canı gönülden istemek gerek...Hacer annemiz yedi kez gidip geldi ismaile su bulmak için...ve tam ümidi kesip yere çöktüğün de 'Rabbim dedi sen herşeyin iyisini bilirsin ismail senin kulun onu sen beden daha çok seviyorsun suyu verecek sensin vermeyecekte olanda 'ettiği duga öylesine kendinden emin ve saihtiki smaillin ayaklarında duası karşılık bulmuştu...İstemeyi bilmiyoruz ve pes ediyoruz hacer 7 kez o uzun iki dağı koştu geldi gitti çaresizliğine derman için pesetme di...saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta