İzmir'e Dönüş Düşleri Şiiri - Hüdai Ülker

Seni, yaz akşamlarının senfonileriyle yaşamak için
Ölüme terkettiğim şiir defterimi yeniden açtım.
Şimdi palmiyelerde çılgın aşklar zamanıdır
Yatağımın boşluğunda coşkumun kasları kuvvetlenir
Sana dönmek, gömleğimin rengini
Yeniden hatırlamaktır.
Yaşanmamış dalgalar çıksın denizde,
Gençler saçlarını başka tarasın
Değil mi ki anılar çullanıyor üzerime,
Ürkütsün bacaklarımı ne ürkütecekse.
O valsler kimin için çalıyor bu şehirde?
Sinemalar ne zamandan beri futbol sahası?
Makinistler ve biletçiler aşık olamaz mı sanki?
Merakımdan serinlik yürür dizlerime.
Göremezsem seni, yıldızlar kahrından yollara dökülür
Ve gövdeme bir lüzumsuzluk çöker.
Belki lüzumsuzum fakat umutluyum bu şehirden
Buzdolabının buzluğuna baktığım vaki değildir
Gene de yiyecek bir şeyler çıkar karşıma.
Bu şehirden nar geliyorsa sevgiyle birlikte,
Orada narsizm ölüm yatağındadır.
Evet, yorgunluğumun ötesinde duran bir arzudur oraya gitmek
Artık herkes kendi gökyüzüyle kendi başetsin
Ve herkes vücudunun bir yerlerine kavuşsun.
Yüzüme dolan bulutlarla çıkmalıyım yola
Uzaklar azap olmadan, kemiklerim çatlamadan,
Derilerim tuzlu suya hasret kalmadan
Ve serinliğime bir küskünlük gelmeden
Dönmeliyim sana İzmirim.