İzmir’de Enkaz Şiiri - Efsun Bkr

Kordon’da güneş devrilir, denizin ufkuna,
Bir şehir boyanır boydan boya, senin yokluğuna.
Saat Kulesi durmuş sanki, zaman geçmek bilmez,
İçimde bir haykırış var ki, sağır gökler bile işitmez.

Pasaport’ta bir martı çığlığıdır şimdi adın,
Ağzımda kekremsi tadı kaldı, o son vedanın.
Karşıyaka’dan esen rüzgar, tenimi değil ruhumu keser,
Sensizlik bu şehirde, en kuytu sokaklarda eser.

Gözyaşım damlar Körfez’in tuzlu sularına,
Yükledim tüm acımı, vapurun yorgun fırtınalarına.
Özlemek mi? Ahhhh ahhh
Sırtımda taşıdığım dağ, diz çöktüren bir eğil...

Yas Tutuyor Şimdi Alsancak
Sokak lambaları titrek, sanki onlar da ağlıyor,
Eski bir plakta sesin, ciğerimi dağlıyor.
Ben o enkazın altında, sen bende seni bitirdin
Yalınayak yürüyorum şimdi bu taşlı yollarda,
Hüznün en koyu rengi, sarmaş dolaş kollarda.
İzmir şahidim olsun, bu yangın sönmeyecek,
Yaktığın bu şehri şimdi uzaktan izle….