İzler; arkada kalan mı?
İzler; fark edilmek mi?
İzler; kayboluşun acısı mı?
İzler; varoluşun sesi mi?
İzler; acı hatıralar mı?
İzler; mutluluğun anı mı?
İzler, izler, izler…
İzler yüzümüzdeki gölgeler.
Belli belirsiz hüzünler,
Dalga dalga yayılan sevinçler.
Unutulmak istenen ifadeler…
Aynada bir yabancı, tanıdık bir bakış,
Zamanın eli, yüzümü oymuş yavaşça.
Her çizgi bir hikâye, her leke bir yara,
Ama hepsi zafer, umut, bahar.
İzler, toprağa düşen ayak sesleri,
Rüzgârın taşıdığı fısıltılar.
Bazıları silinir, bazıları kazınır derine,
Geçmişle gelecek arasında bir bağ, bir sır.
Unutmak isteriz, izler bırakmaz,
Onlar bizden güçlü, biz onlardan mahkûm.
Yine de her izde bir ders, bir ışık,
Karanlıkta parlayan, kaybolmuş bir şarkı.
İzler, izler, izler…
Sonsuz bir aynanın yansımaları.
14.04.2025
Cafer AkdenizKayıt Tarihi : 17.08.2026 15:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İnsanlar nasıl şiir yazar diye düşünürdüm. Kişinin ruh hali başka olunca zihinden kelimler kaleme dökülüyormuş. Öyle zamanlardan biri. Zihin aynamdan yüzüme baktığım bir gece yarısı döküldü bu kelimler. Kimi yerlerde ahengi bozuluyor ama...Yazılmış oldu.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!