Yürekler! Kan harfleri kabuklarda çizili
Torlak çakal, yüreği çatılmamıştan yazın
Aç çığlıklar çelmeye dilleniyor ortada
Sevda ağır bir köpek şu ıslak çimentoda!
Taşbatakta çiçekler! Hep onun pençeleri
Ve daraç kalçaları acıyla açtırılmış
O ezgin çocukların harfsiz parmak izleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta