İzin Verelim Şiiri - Nimet Öner

İZİN VERELİM Ver elini yüreğim bu gece, Anı sandığının kapağını açalım kırık tokası düşsün yere eski koku yayılsın odaya. İçinden, unutuldu sandığımız bir gülüş çıksın. bir fotoğrafın arkasına yazılmış yarım bir tarih. İzin verelim anılara düzgün dizilmesinler, üst üste biriksinler Bazısı sevindirsin, bazısı can yaksın Anılar, Can yakmadan hatıra olmaz. Aynanın sırrına izin verelim süslenmeden baksın bize. Yüzümüzü değil, geçtiğimiz yolları göstersin. Göz altındaki yorgunluğu, kaş arasındaki kararı. Ayna yalan söylemesin bu gece ayıp yok, kusur yok. Sadece buradasın desin. Denizin dalgalarına izin verelim kıyıya vursunlar, geri çekilsinler, yeniden gelsinler. Deniz unutmaz yüreğim affeder unutmaz Dalgalar içimizden geçsin, fazlalıkları alsın, yerine tuz bıraksın. Göğün mavisine izin verelim üstümüze çöksün. Başımızı kaldıralım, küçülelim biraz. Mavi, her şeyi taşıyacak kadar geniştir. Güneşe izin verelim ısrarcı olsun. Bulutları aralayıp Gözlerimize değsin. Güneş, umut gibi sormaz, Aniden gelir. Aya izin verelim yarım kalsın, tamamlanmak zorunda değil. Geceyi aydınlatsın diye tam olması gerekmez. Ay, eksik hâliyle öğretir. Yıldızlara izin verelim sayılmasınlar. Her biri ayrı bir ihtimal olsun. Birini tutalım, bir dilek değil bir niyet bırakalım altına. Bu gece, anı konuşuyor, ayna dürüst, deniz sabırlı, gök geniş. Ve biz yüreğim, ilk kez hayatın içinde kendimize bu kadar yer açıyoruz. Azra Nimet Öner