Bir insan ne başkalarını ne de kendini tam olarak anlayabilir. Bir insanın içinde daima saklı kalan hakiki benliğini tanıdığını kim iddia edebilir? Belirli bir noktasına kadar yaşadığımız bütün bir hayattan sonra biz ancak kendimizi biraz tanıyabildiğimizi zannederiz fakat bir gün gelir; bir kin, aşk yahut öfke bizi etkisine aldığında ne yapacağımızı, nerelere sürükleneceğimizi tahmin etmek mümkün değildir. Doğru. Ancak kimse görünmediğini veya olduğunu sandığı gibi de değildir.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu kızın izahınada mizahınada hayranım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta