İyilik Sözleşme Değildir

Bazıları bunu
kendine bir imkân sandı,
bir kapı anahtarı gibi taşıdı cebinde.

Abonelik gibi kullandı iyiliği;
süresi dolunca
yüzündeki gülüşü de iptal etti.

Ben bu dünyada
iyiliğin her zaman değer görmediğini gördüm;
kötü insanlar
onu kendi çıkarlarının terazisinde tarttı.

Bir selamı bile
borç hanesine yazanlar oldu;
bir lokmayı
senet gibi saklayanlar vardı.

Oysa iyilik
toprağa düşen bir tohum gibidir;
üstüne basılsa da
bir yerinden filiz verir yine.

Yapıldıkça çoğalan bir umut gibi
gizlice büyür insanın içinde;
hiç tükenmeyen bir pınar gibi
sessizce akar kalplere.

Ama biz
çıkar uğruna
adaleti, barışı, kardeşliği, umudu
birer birer harcadık.

Yerküre
yorgun bir ana gibi bakıyor yüzümüze;
çocuklarının kavgasını
sustuğu bir dille izliyor.

Artık çoğalmayan,
birbirini eksilterek yaşayan
bir insanlık var.

Ve en acısı:
kimse nedenini sormuyor.

Çünkü iyilik
hiçbir sözleşmeye sığmaz;
insanın kalbinde yazılıdır
imzası görünmeyen bir hakikat gibi.
06.03.2026
~Gülay Özdemir~