Ağırlık çökmüş yüreğime
Sarmış bedenimi bu kesif yalnızlık
Terk edilmiş bir hapishanede
Kendinin mahkûmu olmuş gibi
Tüketmiş kalbimi en acı zehir
Varmış ruhumun köklerine
İndikçe daha derine
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta