Güneşimi kapattı, kara bulutlar
Sağanak yağmurlarla, başbaşayım,
Her şeyimi, kendim dahil, her şeyimi yitirdim
Umut gemim battı
Yüreğim un ufak şimdi, kum misali
İnsan, insanın efendisi olamazdı hani,
Bakıyorum çevreme, maskeli efendiler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta