İSYAN
Asi gönlüm ayakta
Her şeye, her bir veche
“Dur” derim, dinlemez beni
Bir kez başını dikti mi
Tutulmaz olur gemi inişe
İsyan ateştir, düşerse cana
Benliği yakar alev alev
Kendi kendini yer insan
Kendin olur hem cellât
hem kurban
Kanaattir o ateşin suyu
Calab’tan iner rahmet gibi
Bir damla düşse gönlüme
Sönüverir çağlar gibi
Soruyorum kendime şimdi:
Ne kurtarır bu ateşten seni?
Bu azgın hissiyat, bu taşkın benlik
Tövbe midir tek panzehiri?
Öyleyse gel, ey yorgun can
Sözle değil, yanışla söyle
Hep birlikte, bir nefeste:
Estağfirullah…
Estağfirullah…
22.ocdk.2026
Rasih HacıkadiroğluKayıt Tarihi : 24.1.2026 22:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
İran ayaklanması




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!