İsyan
Demir çarıklar giydim, yürüyorum yollarında,
Sırtımda cübbesi paslı adaletin,
Gözümde fersiz ışıklar, yılgınlığın izi,
Ama içimde bir volkan, adı isyan.
Düzene baş kaldırıyorum, paslı çarklara,
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta