Bir dağın zirvesinde, ölüm sessizliği eşliğinde yalnızım,
Sanki dünyanın bütün sesleri susmuş ve hayat durmuşçasına.
Ağzımda sigaram, tüten dumanıyla savrulup duruyorum,
Her bir zerrem isyan ediyor, bunca yaşanmışlıklara.
Elimi uzatsam yıldızları tutarım sanıyorum,
Ama ne kadar yakınsa bir o kadar uzaktılar bana.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta