İsyan Şiiri - The Melankoli

Henüz çocuk bu sözler
Fırtınada sessiz kopan bir çığlık
Henüz ruhsuz bu melamet
Karlarda izsiz,uzak
Çokça kirli çokça zıt
Mor bir karanlık seslerde
Farkedilmeyen necasem âmâ
Korkularla örülmüş beyaz
Şaşkın kara yalan
Parlak uçlu kalemlerle yazılır
Süslü koca bir muğlaklık
Aydınlanacak gece,karanlık
Taşınacak ağır bir yük
Ve sırtımıza vurulan yükün altında ezilen insanlığımız.
Geride kalacak ne var bitenlerin altında bizler esir
Son deliliğe gem vuracak gücümüz yok bitişlerle var olan bizleriz.