Bir gün mutluluk görmedim bu ellerde
çocuktum gülmeyi öğrettim gözlerime
ağlatıılar kuytu köşelerde
umut bağladım yarınlarıma
karanlık gibi çöktü gece sabahlarıma
sevgiyle ördüm yüreğimin bağlarını
girdi bi vefasız kan revan etti parçaladı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta