Bize isyanı öğretme biz isyanın doğduğu yerlerde geldik biz hayata isyan ederek büyüdük biz isyanı 2çığlık atarak yaşamadık bizler haykırarak hıçkırarak isyan ettik bu feleksiz hayata senin isyanın anlıktır bizim isyanımız ölümlüktür sen bunuda bilemezsin çünki senin isyanın hep alamadıklarınadır bizimkiler kaybetiklerimizedir o yüzden gülümm bize isyanı öğretmeye kalkmaa bizim hayyatımız isyandırr.....
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




'iki çığlık atarak yaşamadık
bizler,
haykırarak,
hıçkırarak isyan ettik.
feleksiz hayata,,, '
Züfikar kardeşim,,,
Ben, feleklere
pek yalvarmam ,
isyana da pek kalkışmam,
ama zulme 'dur ' diyebilme cesaretini kendimde bulmaya çalışıyorum.
İçten,samimi bir şiir,,
ama biraz öfke kokuyor,
Daha olumlu yazarsanız sevinirim.
Şairimi kutluyorum !
Tebrikler
Süleyman kaya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta