Anladım ki
İlkbahardan sonra kış da gelebiliyormuş.
Anladım ki
Yazın ortasında da kar yağabiliyormuş.
Ben yazın ortasındaki kardan adamım.
İstediği kadar duygularıma kar yağsın.
Güneşim benim;
Ben senin için eriyip,
Senin için yok olacağım.
Ağlamamanın
Erkeklik sanıldığı bir şehirde
Gözyaşı girdabına düştüm.
Senin beni sevememende
Senin bir suçun yok,
Ben aşka küsüm.
Ciğerlerimde dumanın bıraktığı iz gibi
İzin dopdolu kalbimde…
Bu kalpten artık bana hayır gelmez,
Al götür cebinde.
Aşk bazen çocuk olmaktır,
Bazen ise en olgun kişi.
Ben ne bir çocuğum
Ne de olgun bir kişi,
Tutamayacaksam o güzel ellerini.
Hadi tut deseydin ya elimi,
O zaman dünyalar benim olurdu.
Bir tarafı seninle
Bir tarafı benimle kelepçelenirdi
Aşkın iki kolu.
Gecemin ortasındaki
Güneşimsin sen benim.
Mezarımız yan yana olsa ne olur,
Ben senin sözlerine, gülüşüne,
Dokunuşuna hasretim.
Göz kapaklarıma resmin çizilmişken
Hangi hekim açabilir ki gözlerimi.
Yeter lan!
Ruhunu, bedenini, benliğini istiyorum;
İstiyorum her şeyini.
Kasım / 2012
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 14:59:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
