İstiyorum Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Ben bu aşkta
Hep yarım,
Hep yaralı,
Hep yalnız kaldım.
Oysa inanmıştım sevgine.
Şimdi ise iyi niyetlerimin,
Aptallığımın yıl dönümünü yaşıyorum.
Sırtımda mis gibi
Sevdiklerimin avuç kokusu varken,
Bana güvenden bahseden insanlara
Bakıp geçiyorum.

İnsanlar diyorum sağa,
Aşk diyorum sola.
Acı diyorum,
Yola koyamıyorum.
Dikiş tutmuyor artık yaralarım.
Çocuk masumluğunda baksam da hayata,
Gözlerimin grileşmesine
Engel olamıyorum.
“Büyüdüm” diye haykırsam da,
Arkama sakladığım çocukluğum
Hep ağlıyor.

“Üfle geçsin” diyerek büyüyen bir çocuk
Olamadım hiç.
Tırnağım kırıldığında
Hepsini kesmeyi öğretti hayat.
İlik olup
En sert kemiğe tutundum.
Ne fırtına,
Ne yağmur,
Ne boran korkutamaz beni.
Ben tozunu rüzgâra
Emanet etmiş biriyim.
Korkutmaz beni yaz yağmurları,
Yalancı baharlar.

Şimdi
Ne bir aşk bekliyorum,
Ne de bir kurtarıcı.
Ben kendime geç kaldım belki,
Ama kendimden
Vazgeçmedim.
Bir gün biri gelir,
Yaralarıma değil
Sessizliğime dokunur diye de beklemiyorum.

Çünkü ben
Sevilmeyi değil,
Kendimi sevmeyi
Öğrenmiş biriyim.
Ve bu defa
Yalancı baharlar değil,
Geç gelen
Ama gerçek mevsimler
İstiyorum hayatımda.
Henüz yazılmamış bir şiir gibi.
İstiyorum...
23.01.2026 11:54