yanılgıyla yeni güne başlayan korkunç insanlardık
kızarıp bozaran terli yanaklarımızda çocukluğumuzun;
tahteravalli zamanlarına uyanırdık.
sonraları; son bulan gamlı hazanların ilk sabahında;
şarkılar, makamlar, güfteler biriktirirdik.
şaire benzeyen yanımızla uzatmalı mıydık acaba ellerimizi, ayaklarımızı?
uçurtma tutan kuş kanatlarında sallanmalı mıydık yoksa boş yere?
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta