Ne divâneler gördüm ben, inan; uçsuz bucaksız.
Görsen, sanırsın ki; evsiz-barksız, aşsız yataksız...
Milletten istemeyi, kendisine âdet saymış,
Çalışmak yok, tembelce, sürekli istikrazdaymış...
Nice yediği naneyi, hep çiğnemeden yutmuş;
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta