Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Mükemmel şiiriniz başarılarınızın devamını diliyorum selamlar.
Kim diler ağlamayı.. Ayrılık kapıyı çalmış bir kere gülüşler girsin sıraya. Anılar hep bir adım geride zaten.. Bırakın sevinenler sevinsin.. Daha yaşanacak yarınlar var..
Çok hoş bir şiirdi. Kutluyorum içtenlikle..
İSTEMİYORUM Kİ AĞLAMAK ???
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta