İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
Teşekkür ederim.Saygılar
Ne hâlimi arz etmeye cür'et edebiliyorum, ne de feryad etmeye takatim var. Ne vuslat umudu için gayrete geliyorum, ne de ayrılığa güç yetirebiliyorum.
Enderunlu Vasıf, demek ki duygu zaman ve cinsiyet üstü, 1780 ler de yaşamış bir erkekte aşikar olan duygu kombinasyonu , ekibi bozmadan 2018 de bir kadın da açığa çıkmayı seçmiş :) Duyguların ömrü ,görünür olduğu insandan kat be kat uzun demek ki... Yorumunuz ve tefekkürüme sağladığınız katkı için teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta