Zaten acıtmıştı canımı,
O vicdan denen kemirgenlik.
Oysa yaşarken kaçıncı ölüşümdü,
Kaçıncı dirilişimdi bu benim.
İşte ...
İnsanım dedim kendime,
Çekildim kendi yoluma
Aç bir çocuk ağlamaklı bir anne,
Kazıdı bakışlarıyla acıyı göğsüme.
İşte
Gittim...
Murat YANÇ
Murat Yanç 2Kayıt Tarihi : 17.3.2026 13:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!