işte yalnızlık başlıyor
çesaret tohumları ekdim günlere
parçalandım bacım
sen durmaz sonsuzlukta acıya boğulmayı bilmezsin
savurur her türlü düşünce beni
kalbini sök yuvasız yalnızlığımın
kandıramadım şu çilekeş dertleri
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




'terakki ağır havalar estiriyorsa gitmem yakındır' gitmenin garip durumu.. tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta