Bir tren geldi istasyona. Burada duruyor vagonlar peş peşe,
fakat hiçbir kapı açılmıyor, ne inen var ne de binen.
Hiç kapı yok mu bu trende? İçerde kaynaşıyor
tıkılıp kalmış insanlar, ileri geri gidip geliyorlar.
Kımıldatılamaz pencerelerden bakıp duruyorlar.
Ve dışarıda, tren boyunca, elinde bir balyoz, yürüyor bir adam.
Tekerlere vuruyor, hafifçe sıkıştırıyor. Sadece burası hariç!
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta