Mahzunlaştığım zamanlar
Eyup Sultandaki maneviyatınla
Heyecanlandığım zamanlar
Boğazdaki rüzgarınla
Serinleyivermek
Hoşuma gidiyor
İstanbulum...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




1 şarini dediği gibi
bakmayın şiirin kısalığa içinde hayatım gizli
neler çektiğim şu kırık dökük şiirlerden belli
çok güzel olmuş şiir yüreğinize sağlık
güzel çok mükenbel anlatın bende seninin gibi hakıkatan bende seviyorum istanbulu senin bu şiirin banada ilham verdi seni tanırsam daha fazla ca hayran kalırım belki mahsuru yoksa arkadaş olma sakıncası yoksa neden olmasın bir kahfe içeriz yenden başlasın sevgiyinen kal ??
İstanbul'u sevmek inan ki iman,
İstanbul benim sığındığım liman,
İstanbul'u sevmemek mi aman,
İstanbul'u sevmek inan ki iman...
Tebrikler güzel İstanbul şiiri için....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta