Anıp ta geçtik içimizdeki sevdanın adını
Bana bir hüküm veriyor daha evvelden
'Sakın gafil olma, unutma Fatih in fermanını'
Askerin topları İstanbul surlarını döverken,
Verin bana kendimin fetih fermanını.
Kalemimi beyaz deryada dolandırırken,
Döverim satırlarımla yüreğimin surlarını
Aldığım nefeste aradığım bir mana var ey İstanbul
Bir şey mi ima eder bana, boğazın esintisi.
İmaya lüzum yok, esintiye bırak kendini Topkapıda bul.
Eyyüpteki kalabalık beni bir yandan çekerken içine;
Vakit geldi, dur bakalım ey İstanbul!
Sultanahmet yanımda, bana Ayasofyayı bul!
Kayıt Tarihi : 27.1.2015 22:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!