İstanbul’un ufkundan, yükselen minareler,
Yeryüzünden Sema’ya, çağlayan şelâleler.
Seyrederken mehtabın denizdeki raksını,
Engine çeker beni, o gizemli haleler.
Yedi tepe fetih’i, fetih’te Fatiha’yı,
Eyüp Sultan; Ahmet’ten, estirir rayihayı,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta