İstanbul Şiiri - Ali Ünal Yorulmazel

Bir şehir var Türkiye’mde
Bir yanı yakut
Bir yanı elmas.
Ortada Boğaz
Seyrine doyulmaz.
Yerlisi tutkun
Yabancısı hayran.
Boğaz köprüleri dizi dizi inci
Boğaziçi,
Muhteşem bir gerdan.

Zümrüt yeşili yamaçlar
Gönlü ferahlatır.
Rahatlatır insanı
Mavinin en mavisi sular.
Sevgilerin en coşkunu yaşanır burada
Hayallerin
En güzellerine dalınır.
Sular serin,
Aşklar derin.

Kız kulesi
Tektaş pırlanta sanki
Vermiş kendini
Boğaz sularının çırpıntısına
Huşu içinde bakar
Mahmut Hüdai’nin Üsküdar’ına.
Üsküdar’a giderken yağmur yağmış da,
Katip, mahmur mahmur bakarmış
Bu hale.

Limanı her an dolu.
Sarayburnu
Arkasında sarayı tarih dolu
Büyülüyor insanı
Karaköy’ü, Beyoğlu’su.
Haliç,
Eskilerin Altın Boynuz’u
Bir şarkı sözü uzaklardan
“Gidelim serv-i revanım
Yürü Sadabad’e.”

Fatih, Beyazıt, Edirnekapı.
İstanbul’da
Tarih sarıyor insanı dört yandan
Mihmandar-ı Resul’ün makamı
Kutsal Eyüp Sultan
Dua ediyormuşçasına
Açmış elerini
Camilerin minareleri
Ürpermemek elde mi?
Durupta bakma hadi
Bakıpta görme hadi
Görüpte duygulanma
Mümkün değil ki ama.
İstanbul’a baktığında
Selimiye sırtlarından.

Bir hoş oluyor insan
Süleymaniye’nin ihtişamından
Ve güneş batarken ufukta
Sanki gülümsüyor gibi
Ayasofya’ya bakıpta
Mimar Sinan.

“Bir tatlı huzur almaya geldik
Kalamış’tan.” derken
Moda burnunda başka bir büyü
Ümraniye’si, Fenerbahçe’si, Kadıköy’ü.
Çınaraltı’nda demli bir çay
Tavşankanı.
Kuzguncuk’u, Beylerbeyi
Beykoz’u, Sarıyer’i, Emirgan’ı

Kubbe kubbe,
Minare minare İstanbul’da
Nereye baksan tarih var
Bir başkadır İstanbul’da bahar,
Boğazkesen surlarından
Fatih’in ruhu bakar
Kartal gözleriyle

Eminönü, Yeni Cami, güvercinler
Okunan ezanı dinler
Yanık yanık.
Güvercinlere yem atar
Çocuklar.
Ötede
Mısır Çarşısı baharat kokar.
Mısır Çarşısında
“Ne ararsan bulunur
Derde devadan gayrı.”

Vurdun mu kendini yukarı
Bir başka alem Kapalı Çarşı
Bir başka dünya.
Gelin kızlarda rüya
Damat beylerde hülya.
Burada atılmıştır
Pek çoğunun yüzüğüne tarih.
Gülmüş kimilerine talih
Ermişler muradına
Çıkmışlar kerevetine
Gökten üç elma düşmüş
Hepsi sevenlerin başına.
Kimilerine de sırt çevirmiş talih
Su katmış pişmiş aşına.

İstanbul bu
Böyle dalar gider
Bir çağdan yenisine insan
Dur dinle
Surlardan haykırıyor gibi
Ulubatlı Hasan.

Kasımpaşa’sı, Taksim’i, Pera,
Şehzadebaşı’nda direkler arası
Beyoğlu’nda,
Sevilla Berberi, opera
Ve her taşına
“Yekpare Acem mülkü feda.”
Bir İstanbul ki
Her yanında kabr-i veli
Her yanında kabr-i şüheda.

Bazısını sılaya kavuşturur
Sevdiğinden ayırır bazısını
Acısı burada başlar
Sevinci burada başlar
Gözlerde mutluluk
Gözlerde yaşlar.
Genci ihtiyarı bakmaz hiç yaşa,
Geleni çok, gideni çok
Haydarpaşa.

Vapurları nazlı,
Sevdalıdır trenler.
Martılar gökyüzünde
Onlar, yüzler, binler.
İnsan,
İstanbul’da hayatın sesini dinler.

Altunizade’den çık yukarı
Kısıklı, üstü Çamlıca.
“Çamlıca yolunda
Aşığı kolunda, işleri yolunda.”
Çamlıca’da aşıklar
İstanbul’u koklar derin derin.
Çamlıca çam kokar.
Aşıklar hülyalı, hülyalar bahar.
Bir de başlarsa
Ufaktan ufaktan saz,
İstanbul’da bir başka olur yaz.

Göztepe, Erenköy, Suadiye,
Hava güzel, deniz güzel diye,
Vur kendini sahile,
Bu bize en güzel hediye.
Maltepe, Kartal, Pendik,
Çok dolandık eğlendik.
“Biz Heybeli’de her gece,
Mehtaba çıkardık.”
Sonra,
Kınalı, Burgaz, Büyükada
Buram buram hayat tüter.
Bitmez gibi görünen yaz biter,
Buralarda sevgi bitmez,
Sevilmek bitmez,
Aşk bitmez.
İstanbul bu,
Anlatmaya kalem yetmez
Kağıt yetmez.

Yiğitler şehit olmuş uğrunda,
Atam yatar, dedem yatar,
Anam yatar, babam yatar koynunda,
Bacım yatar, kızım yatar koynunda,
Ne yapayım,
Sevdim bir kere.
Varsa bunun vebali, senin boynunda
İnan ki…

Sana bu gün tepelerden baktım,
“Aziz İstanbul”
Mevlam,
Sende doğmamı seçti,
Evlerinde, bahçelerinde çocukluğum,
Sokaklarında
Gençliğim geçti.
Sende öğrendim sevmeyi,
Her mevsimini ayrı ayrı
İşte böyle gayrı.

Seni görmeyen var mı, bilmiyorum.
Bilmeyen, varsa eğer,
Şaşıyorum.
Kokun üzerime sinmiş bir kere,
Çıkmaz, çıkmasını da istemiyorum.
Ciğerlerimde havanı taşıyorum
İstanbul
Sen var ya sen,
Sen gönüllerdesin.
Ben,
Sende yaşıyorum,
Ben seninle yaşıyorum.