İstanbul Şiiri - Şeref Akay

Kız kulesinde bir aslan yatar
ki yüreğidir İstanbul’un
martılar uçuşur başında
kanar geceleri yol olur

yağmur yağınca susar İstanbul
deniz hüzünlü akar
bir kuş süzülür Galatadan boğaz üstüne
ki gözleridir İstanbul’un
çevresindeki kalabalığa
aldırış etmeden

bir tek bir adam farkındadır
İstinye kıyılarında
balıklara ekmek atıp
beklerken gelmeyecek olanı
bir umut gibi düşer koynuna İstanbul’un;

İstanbul bir kadındır
ayakları eteklerine kadar suda
ki bir kadın yerine koymasa şair
bu şehri nasıl sevebilir.