İstanbul Şiiri - Ali İmran

Bir diyar ki değişilmezsin bin diyara,
Bin diyar ki yoğrulup sığmış bir diyara.

Sen ki asırlardır cihanın gözbebeği,
Sen medeniyetlerin som altın dibeği.

Nice göçler yaşadın ağrılı,sancılı
Eski gecelerin var tasalı,kaygılı.

Haklısın onca şehit saklıyor her taşın
Ağlama gül Şehri Sultan dinsin gözyaşın.

Sen ki mukaddes müjdesin,mukaddes murad
Resul buyurdu yoluna döküldü ecdad.

Bir taşın toprağın altın diye mi, asla,
Gül yüzlü şehitlerini bağrına yasla.

Kopamaz en taze yürek Akşemseddin'den,
Fatihten,Şuhedadan,Ensar Eyyubinden.

Seni onaran eller baş tacım gururum,
Tarihi ihtişamlı şanlı İstanbul'um.

Sultan Ahmet,Ayasofya,Süleymaniye,
Her köşen bir şaheser sayısız külliye.

Asırlık çınarların köknar,meşe ceviz,
Hakilere bürünür boğazında deniz.

Çamlar sende başka ulu,bir başka yeşil,
Yeşil kal İstanbul'um yeşertsin tüm nesil.

Yedi tepe yedi renk yediden yetmişe,
Sende,aşkla uzanır gelecek geçmişe.

Güzel yurdumun kalbi Anadolu'ma taht,
Sen ki bereketler şehri,umutlara baht.

İstanbul'um ben sana dört mevsim aşığım
İstanbul'um gönül şehrim,gönül ışığım.