İstanbul Şiiri - Sıradan Birisi

Bu şehir belki bir rüya,
Halkının görmek için uyuduğu.

Kendilerine olan yabancılıklarını
Herkesinkiyle harmanladıkları.

Bazılarının kabusuyken birilerinin hülyası.
Bazılarının mahbûs olduğu
Bazılarınınsa âzâde ettiği kendini.

Bir beladan kaçar gibi kaçtığı
Ya da
Çocuğun annesine koştuğu gibi kollarına bıraktığı kendini.

Bilinmezliğin verdiği tedirginlik ve güven çelişkisi arasında,
Kendi içindeki o girift hali ve bu şehrin o bilmecesini
Çözmek için
Attığı kendini.

Nereye varacağını bilmeyen herkesin,
Elbet bir gün vardığı o yer.