Bu şehir ki, yedi tepe üzerine kurulur,
Davullar vurulur, kılıçlar savrulur,
Konstantin, bozkurtlara yurt olur,
Bizans'a İslam'ın mührü vurulur.
Elbet bir gün fetholunacak İstanbul,
Peygamberin övgüsüne mazhar olur kul,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta