İçimde ne acılar var bir bilsen sevgili
Sızı, acı, elem, keder hepsi birbirine karışmış
Topraktan yaradılmış insan,
Acıya dayanırmış insan oğlu öyle dermiş atalarımız
Ne kadar çok sitem etsek de
Boştur çekilen her cefanın sonu değil midir safa
Unut der acılarını ben geldim der mutluluk sanki çığlık atarcasına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta