İstanbul Şiiri - Sadettin Açıcı

Senden âla meskene var mı ki şık?
Buldum demek ah şu akla ziyandır.
İkliminde coşan bu sönmez ışık.
Ne güneşin ne ayın senin ziyandır.

Ey mazinin dili âtinin yurdu.
Nice kavim o benimdir diyordu.
Sur'una dayanıp gelen bir ordu
Sade sende taht kurmaya şâyandır

Sen O Nur'un işaretine mazhar.
Sen ki arzdan arşa yükselen buhar.
Sen ve sen kıt'aları aşan bahar.
Ufku süsleyen renk senin boyandır

Bu gökkubbe bu taş bu toprak özel.
Toprağından Rahman'a varmak güzel
Dinmesin bu aşk ki ebed ve ezel.
Çünkü insan bu aşkı duyandır

Dilin yok bilirim sükuttur has ses.
Sen dilsiz bülbülsün bu dünya kafes.
Nabzında nabzım atar nefes nefes
Şu bedende işte senin mayandır.

Bu değerle anacak hep gelecek.
Niceleri geldi kimler gelecek.
Sana daim yurdum diyebilecek
Seni hep canı yerine koyandır