İstanbul Şiiri - Orhan Okşak

İstanbul

İstanbul seni bekliyor
San ağlıyor
Trenin yağmurlar altında
Islanan rayları
İkimize hasret kalmış
Manisa’nın sahilleri
Bir otel kapısında
Arapça harflerle
Turistlerin giremeyeceklerini yazarken
Biz asansörle makamlar bürosuna yükseliyorduk
Bandırma vapuru dumansız
Bir sesiz ölü gibi
Benden uzaklara
Seni dağların güneşsiz karanlığına götürüyordu
Geceler bir Cehennem ateşi
Bir kapısız mezara
Yolluyordu yorgun cesedimi
İstanbul seni bekliyor
Sana ağlıyor
Her sarhoş yabancının baş vurduğu barlara
Ben sana muhtacım
Sen yoksun
Var olan bir benim
Bir de
Hayatta esir olmuş
Yalnız sokakları İstanbul’un.