Bir zamanlar gürlerdi asumanın yankısında
Etrafa çağıldayan şifa sesiyle..
İlmik dokurdu medeniyet taşında oturanlara
Ciğerine ab-ı hayatın temas etmesiydi hayat
Damlalarında tarih çizgileri ipek dokurken
İnceliğin ve derinliğin akardı toprağa süzülürken
Süzülmen de gurbette kaldı bayat bakışlarda
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta