ismini aradım zillerin üstünde,
dokunmak istedim, bulamadım...
hiç değilse gölgen kalmıştır dedim,
o da terk edeli çok olmuş buraları...
kokun sarmıştır rüzgarları sandım,
meğer kırk yıl olmuş, yanıldım.
kırk yılın ıssızlığı, alışamadım...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta