Sen ki arşa çıkmış nurdan melek,
Bense yerin dibinde sefil böcek...
Salmışsın kanatlarını cihana,
Bense mahcubum ayak altında.
Var bu kulun nurdan tek bir isteği:
Yağmur yağıyor
gözlerim gibi divane
Selle yıkanan sokaklar
Çocuk gibi ağlıyor herhalde
Gönlüm ellerimde
Yine de parıldar gözlerin,
Işıltısına bakamasamda.
Yine de dalgalanır saçların,
Rüzgarın olamasamda.
Olmasam da olur aslında,
Bazen istiyorum dalmak uzun rüyaya
İsterim yakınlaşmak bu ebedi cihana.
Bazen diyorum aniden; olsam renk körü,
Ya basar bana gösterir sağ sol her yönü.
Farz et ki buluşmuşuz ;
Issız bir bankta.
Ellerimiz kavuşmuş,
O sessizlik ortasında.
Utanmışız ilk başta,
Uzaklaştır yanından beni,
Uzaklaştır geldiğimden beri,
Uzaklaştır ki;
Göremeyeyim o güzel gözlerini.
Görürsem bağlanırım,
Gel bire hain-i mukaddes!
Değil miydin ana sütü gibi hak ve semez?
Kandırdın milleti bin bir kez,
El insaf... yapma, devrilir boyun posun tez!
Gül değil ki dikeni ahvalsiz,
Ayrılık olmuş her vakit hüsn-ü zan,
Parçalanmış gönül, misal-i lâle-i numan.
Vücuduydu ejderin, putlaşmış bir tan;
Köpürür durmaz, çıkacaksa lehl-ü kan!
Hasta değilim,
Kalbim ağrıyor sadece.
Ölüp gitsem bi gece,
Sayarmısın ismimi hece hece
Bilmezsin beni sen,
Hatırlarmısın sevdiğim,
Umutluyduk ilk başta,
Bağlıydık birbirimize aşkla,
Aşkımız bitti,
Gözden akan yaşla.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!