İsmet Anik Şiirleri - Şair İsmet Anik

Halimi anlatsam yalnız pınara
Pınar dertten taşar sel olur gider
Eğer anlatırsam ulu çınara
Kökünden tutuşur kül olur gider...

Ben demedim, elimdeki çiçeğe;
Onu görünce boynunu bük diye.
Dilin tutulur, yine yutkunursun
Söyleyeclerini unutursun.
Dedi; bir sana, birde bana baksın
Sendeki benim halimden anlasın.

Zemheride açan çiçek
Kar yağarsa üşürsün sen
Bahar biraz geç gelecek
Cemrelerle düşersin sen

ÇİÇEKLERİN SOHBETİ
(Pastoral)

Yirmibir mart sabahı
Karlıdağın yamacı
Bastonumu batırdım

O gözler pırıl pırıl
Saf Afrika ELMASI
Al yanaklar kıpkızıl
Sanki misket ELMASI

Çırak derler bana tamirhanede
Bir adım bul getir biri al götür
Yine çırak derler berberler bana
Bir adım su ısıt biri sil süpür

Koyunu kuzuyu saldın yaylaya
Sen nasıl çobansın nerde kavalın
Sesini uzaktan duyan ağlaya
Yari dahi salsın derde kavalın

Meleşsin yaylada koyınla kuzu

Kimse bilmez adımı seni de babamı da
Burada barın diye çadır gerdiler anne
El verdi aşımı da sırtıma abamı da
Çadırıma da calaz hasır serdiler anne

Bir yılı;
Önce Bir'e böldüm,
Ömürden ömür çıktı.
Dört'e böldüm,
Mevsimler çıktı.
Oniki'ye böldüm,

Yönünü kaybetmiş derbeder aşık
Görüyorum diyen köre benziyor
Aşkla tutuşalı aklı karışık
Gayri düzelmesi zora benziyor