Yalnız ediyorum sabahı
Kimden aldım bilmem bu ahı
Yalnızlıkla kıydım nikahı
Alın yazısıymış, ne derim?
Bu yalnızlık benim kaderim.
Vatan için vermiş çaba
Haksızlığa gayet kaba
Garibana olmuş baba
Büyük reis, güzel insan.
Yeri geldiğinde susmuş
Belli gönül evin hep kar, hep fırtına
Dünyanın derdini sarmışsın sırtına
Çok üşüyorsun, ona da eyvallah
Unutma ahı sorar Allah
Gördüğün gibi her an usta
Hüzünlü şarkılar dilimde
Çaldılar bütün renklerimi
Bir tek gri kaldı elimde.
Unut diyorsun usta unut
Sesine karışmıştı sesim
Gelirdi hep yüzünü göresim
Soluduğum nefesim
İlk aşkım,hevesim
Sığındığım limanım
Dizlerimde dermanım
Çalıyor şu an ikimizin şarkısı
Ve ben ağlıyorum
Yağmurlar vuruyor pencereme
Sevgin bitmediyse sen de dinle
Göz yaşlarımız sel olsun
Vuralım efkarın dibine
Okuyup okuyup yazdıktan sonra
Yırtıldı perdeler, gözüm açıldı
Konuşur, tartışır, söyleşir oldum
Çözüldü dillerim, sözüm açıldı.
Otururdum yerimde hep miskin miskin
Yıldızların arasından seçtim ben.
Çarpıldım sanki, kendimden geçtim ben
Bir yuduma kırk yıl ömür biçtim ben
İlk kahveyi gözlerinden içtim ben.
Gördüğümde hayaline yattım ben
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!