O ekoldü, o bir okul
Nasiplendik, aldık akıl
Ozan Arif diye bir kul
Geldi, geçti bu dünyadan.
Ülkü adlı bir aşk için
Özgürsün artık
Kayalardan atlayabilirsin
Karanlık denizin korkunç dalgalarına
Artık azat ettim seni
Kurudu göz yaşlarım
Kurudu sevgim
Çaylar bazen uzaklara bakılarak
Bir dal sigara yakılarak içilir
Derin bir ah çekilerek
Dört duvara dert dökülerek içilir
Kilitlenip bir noktaya
Dala dala, derin derin
Dinleyin; Özlem Özdil
Sazını inletiyor
Allah ne de ses vermiş
Kendini dinletiyor.
’Türkülere Sor Beni’
Memleketin dağı, taşı
Özlenir mi kara kışı?
Tereyağlı ekmek aşı
Hem de nasıl özleniyor.
Yayılırdı davar düzde
Ey bana geç kalan
Ey akılımı başımdan alan
Yüreğim köz
Geçmiyor bir türlü söz
Yandığım, kül olduğum
Hüzünlü şarkılarıma sebep
Gönül ister tek o kızı
Yazmaz ki ilahi yazı
İçinde bir derin sızı
Özler insan imkansızı.
Söyledim ya en derinden
Her gün buraya geliyorsun
Sen anlatıp, sen gülüyorsun
Hiç komik değil, biliyorsun
Paket yap da evde gülelim.
Bulamadık bir espri yapan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!