O sabah yüreğim
Ayrılığın
Ayak seslerini dinliyordu
Aldanmanın acısını yaşıyordu
Ellerim ceplerimde
Ayaklarımı hissetmiyordum
O bakışların yok mu
Ömrüme hesaplanan
Tam şurama saplanan
Büyüsünden sendelediğim
Hele o gözler
Üzüm olup yediğim
Gözlerin çok güzel farkındayım
Anlamlı bakmak zorunda mısın?
Dizlerim altıma katlanıyor
İçime akmak zorunda mısın?
Gözlerim gözlerine hasret
Yıldızlar söner
Şehri sessizlik bürür
Sokaklar kararır geceden kalma
Yıldızlar söner
Özlemin üstüme yürür
Ağlamakla gülmek arası
Sevgiyle nefret arası
Kalmakla gitmek arası
Yüreğimin yarası
Elinde bir fincan kahve
Gözleri telve
Ona derlerdi dört göz
Öz kardeşi bile öz
Avukat Ayşe Paksöz
Gözlerini çizdirmiş.
Bir de kuzeni Barış
Büyük aşkımı bilişin
Gülüşün bir de gidişin
Zamansız veda edişin
Gözlerin kaldı aklımda.
Gözlerin sanki gece
Dalarım kaybolurum
Dudakların bilmece
İçer sarhoş olurum.
Dilimden düşmez adın
Unutmak isterken eski günleri
Çilelerle dolu acı dünleri
Derbeder olduğum aciz anları
Kapanmış yarayı deşen deşene
Gözümden gönlümden düşen düşene.
Bir vefa görmedim Allah kulundan
Sakın düşme, kimse tutmaz kolundan
Gönlüm geçti şu dünyanın malından
Geleceğe ait düşte gözüm yok.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!