Çok konuşmak cahil işi cürettir
Bin bilenler bir bilene danışır
Mütevazi yaşamak marifettir
Sen susarsın asaletin konuşur.
Sen uyurdun dizimi yastık yapıp
Mışıl mışıl, ben sana bakardım
Uzun kış gecelerinde
Dokunamazdım, kıyamazdım
Bakmaya asla doyamazdım
Eğilir sessizce koklardım saçlarını
Kaskatı olur titrerim
Damarımda kan durulur
Kurur adeta iliklerim
Dizim altıma kırılır.
Konuşamam bir türlü
Sevdik mi ölümüne severiz biz
Yokluğun yar, kalbimde bıraktı iz
Bulamadım başımı koyacak diz
Dün gece sabaha kadar ağladım.
Sana topladığım çiçekler soldu
Sen her şeyi bilen,görensin
Nimetleri bir bir serensin
Kullarına canı verensin
Ben günahkar bir kul Allah'ım.
Sabah gitmiş olurum
Ben ezan okunmadan
Sokağı terk ederim
Arkama bakınmadan
Bayram edersin artık
Benden hiç yakınmadan
Sen tozpembe hayalleri kurarken
Gülmek istersin de asla gülmezsin
Öldürdüm aşkımı hesap sorarken
Aşktan yana sabıkam var bilmezsin.
Sabreden huzura gidiyor
Allah Kitabında ne diyor?
Ayetiyle ikaz ediyor
"Allah sabredenleri sever."
Sabretmek her şeyin ilacı
Yanlış insan, yanlış zaman
Ömrüm geçti, aman aman
Peki mutluluk ne zaman?
Sabır da nereye kadar?
Sabır kuzum, bekle bekle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!