Aklıma geliyor çok güldüğümde
Titreyip de kendime geldiğimde
İnsanlar diyecekler öldüğümde
İsmail MALATYA geçti dünyadan.
Ölümler zamansızdır, gelirler ani
Aşk, hüzün, ayrılık ve özlem olur
İsmail MALATYA şiirleri'nde
Her okuyan aşık kendini bulur
İsmail MALATYA şiirleri'nde.
Gonca güle kadar, yıldızdan tut
Boş laflara, vaatlere
Benim karnım doydu beyler
İsmail uyandı artık
Sağır sultan duydu beyler.
Kalmadı ayakta bir ev
Her taraf kan gölü, alev
Kural tanımıyor bu dev
Cami, kilise koymuyor.
Ölüyor masum bebekler
İsrail yaptığın yetti be artık
Bu zulmü bertaraf etsek, diyorum
İnan ki sabrımız bitti be artık
Bir gece ansızın gitsek, diyorum
İlk Kıblemiz ki Mescid-i Aksa'nın
Mübarek dibinde bitsek, diyorum
Taşı, toprağı altın
Hep derler İstanbul'a
Ne hayaller kurarak
Giderler İstanbul'a.
Hava biraz soğuk lakin
Çıkın da fotoğraf çekin
Çok romantik, sakin sakin
İstanbul’a kar yağıyor.
Anlatmak mümkün mü sözle?
Yerleşecektim ben lakin
İstanbul’a veda ettim
Yaşam için sessiz sakin
İstanbul’a veda ettim.
Aslında çok seviyordum
Boş kaldı tarla, arsa
Bizim köyde kim varsa
İzmir, Antalya, Bursa
İstanbul'a yerleşti.
Kimi de Ankara'da
Bilmiyorum ne deyim?
İstanbul çok güzelsin.
Abartıyorsam neyim
İstanbul çok güzelsin.
El-alem hayran sana




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!