düşünürüm düşünürüm
mazimizi düşünürüm
ayaz soğuk gecelerde
penceremde üşürüm
düşünürüm düşünürüm
arıyorum yoksun yine
gönül mü verdin birine
beni ellerin diline
düşürme düşürme
bulut mu sun umut musun
senin aşkın sana benziyor
mevsimler gibi hep değişiyor
hem verem ediyor hem kanser ediyor
düş yakamdan sevmem seni
yaralı bir ceylanım zaten
bu hayata küstüğümü
gözlerine düştüğümü
aşkın için öldüğümü
elden değil benden duy
seninle hayat çemberim
evlendiğini duydum ya
artık gözlerimden yaş eksik olmaz
beni en can alıcı yerimden vurdun ya
sana zalimden başka söz yakışmaz
duydum da çok yıkıldım
elim ayağım dolaşıyor dilim damağıma yapışıyor
söylemek istediklerimi söyleyemiyorum nedense
güzelliğin mi desem çekiciliğin mi engel oluyor buna
duygularıma esir oluyorum seni görünce
hazırlanıyorum ayna karşısında bülbül gibiyim
sen gittin gideli benden
ayrı yaşıyoruz senlen
bir şey gelmiyor elden
çalıyorum aynı telden
içimde duygular öldü
gönül yorulmuş aşktan
hata etmiş sevmiş baştan
ne gelirse allah tan
feryadımı figanı mı duymadı
yanan bendim yandıran o
sen gönülden ömür veren
beni seven acı veren
adım oldu artık kerem
aslım nasıl kıydın bana
umudumu sana verdim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!