baharı yazımı kışa çeviren
beni aşık mecnun gezdiren
sersefil perişan süründüren
sen değil misin söyle cananım
siyah saçlarıma karlar yağdıran
hayallerimi yıkan
bana hiç acımayan
göz yaşlarına boğan
sen değil miydin sevgilim
şimdi huzursuz mutsuz
ılgıt ılgıt esen yelde
gezip tozmuştuk el ele
bakıp kalmıştım ela göze
aklım fikrim sende kaldı
bir sonbahar gününde
kör aşıkmışım öğrendim gerçeği
sen sevilemez sin sevemezsin
sen inanılmazsın güvenilmezsin
sende kalmış gönlümü geri ver
aşkla bakan gözlerimden düştün
geceler uyku girmez gözüme
nereden inandım sözüne
aldandım güzelliğine
sende kalmış aşkımı geri ver
deli divane olmaktan bıktım
aldım mektuplarımı resimlerimi
unutamıyorum gözlerinin rengini
yedim tükettim kendi kendimi
anlıyorum ben sende kalmışım
gülü koklasam koku vermiyor
durma dön sen dünya gibi
yalancılar içinde
aşkları hiçe say
çıkarcılar peşinde
sevda yoksunu ol
ne bu telaş ne bu hırsın
yavaşla kırılmasın çarkın
hüsranla biter aşkla savaşın
sende mi sevda yolcusu sun
atıldın mı gardaş gönülden
göz yaşı çile hüsran
san ki bana düşman
olmuş isem pişman
bil ki inan ki senden
aşklar da satar ara sıra
Yakıyorsun için için
Ölüyordun aşkım için
Gül halimize sevin
Senden aşktan soğudum
Dağların karı erimez
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!