gözlerine baksam bile
gülemem sevgiyile
dargın bakarım
dalgın bakarım
ellerinden tutsam bile
ne geçiyor beni kırmakla eline
sahip çıksana canım şu diline
ben her günümü yaşıyorken seninle
şüphe duyman oldu mu ya
ben senle huzurluyken
Mecnun da leyla da
Sendi bendi yalnızca örnekti
Onlarda biz gibi kavuşamadı
Sen sürgün ben sürgün
Var oluşta aşkta varmış
ben yalnızlar aşıklar şairi
ben kimsesizler amiri
sormayın halimi
yorgunum yorgun
yazarım ben dertlerimi
ağlıyorum gözler şişti
söylenecek sözler bitti
felek düştü peşime
şu diyardan sürgün etti
göçmen kuşlara döndüm
kaç gönüle girdim eylendim kaldım
hayat salıncağın da sallandım durdum
beyhude yaşım da kar başım da
sürgünüm ben celo sevdalara
ar ile har dediler çıktılar karşıma
bakışına kurbanım ben
aşkına fermanım ben
yak beni ateşinle
sürme gözlüm
ne gözler gördü gözüm
Berlinin sürtüğüydün
Kimlere yar oldun
Benim başımı yaktın
Şimdi kimleri yakarsın
Kadın olmuşsun şimdi
tutunduğum dallarım kırıldı
gönlüm sahte aşklara sarıldı
tutuşan ellerimiz ayrıldı
sürükler beni mechullere
ne bu yıkım ne bu hışım
Dün yine ben sensiz
Gezdiğimiz yerlere gittim
Rüzgar yaprağı önüne katmış
Bir mechule sürüklüyordu
Bende mi öyleyim diye düşündüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!