Yer yüzünden gök yüzünden
İnen çıkan sevda yeli
Yaktın yeter çık kalbimden
Anlamıyorsun halimden
geceler sabaha dönerken
gözümde uyku yok
seni düşünmekten
seni beklemekten
kuşlar öterken güneş doğarken
yürümeyecek bu böyle
elvedamsın vedamsın
ama seni unutamam
kalbimde yaşayacaksın
hasta olacağım verem
sen bedenimdeki can
beni yaşatansın
sen yüreğimdeki heyecan
benim kalbimsin
sen aldığım nefes
sen sevgi ben dilenci
hor görme sevgilim
kendin gibi gör herkesi
sonuçta insanız
dokuz aylığız
bu dünyada kalıcı değil
açıpta kollarını
sar deseydin sarardım
bir buruk vedaydı benimkisi
kal deseydin kalırdım
giderim bilinmezlere
bir su gibi aktı yıllar
ağardı sim siyah saçlar
o yaşanan güzel aşklar
hatıralar da kaldılar
yaktılar yandırdılar
her şeyden uzak kaldım
yetim kaldım öksüz kaldım
sevdim de aldatıldım
boynu bükük mahsun kaldım
her aşktan bir yara
gelirse canımın cananı canan
bitsin el vedan vedan söyleyeceğim
gönlümün sarayı köşkü senin
sultanım ol otur kal diyeceğim
yalnızlık betermiş ölümden bile
aşkın bende derin yara
bilmem hangi lokman sara
düşmüşüm aha ahuzara
benim suyum aşım sensin
eller ne dersen inanma




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!